فکر می کردم فاصله بین من و تو چند قدم بیشتر نیست

بگو تو با من فرسنگ ها فرسنگ فاصله داری....

وقتی این مساله را فهمیدم که درست

وقتی به تو رسیدم.من را نخواستی

روزها می گذرد

ثانیه ها گویی در تلافی از هم سبقت می گیرند

پرستو ها به افق کوچ می کنند

گل ها سر به خواب می گذارند

و من به تماشای غروبی دلگیر می نشینم

با یاد تو غزل می گویم و برای دیدنت دست نیاز به آسمان بلند می کنم

به فردا فکر می کنم

فردایی که در آن غربت تنهایی نباشد

زمان می میرد

در هجوم نگاه تاریک شب

به خیالت سری می زنم

و صدایت را می شنوم که به من می گوید:

باز فردایی هست .می شود عاشق ماند

غم انگیز ترین روززندگیم را به تو تقدیم می کنم تا با دیدن آن روز هیچ یک از آرزوهای دیگر زندگی ام غم انگیز تر غمگین تر از آن روز نکنی

عشق تنهایک بار برای هر کسی می آید وبرای تمام عمرش می ماند و در نهایت خواهد رفت